Muazzez İlmiye Çığ

Canım Hocam, bugün tam 110 yaşında gözlerini kapadı.

Muazzez İlmiye Çığ

Kendisiyle tanışmam yıllar yıllar öncesine dayanıyor. 2000'li yılların başıydı. Lisede kendisinin kitaplarına kaptırmıştım kendimi. Sonrasında hayatını daha da yakından tanıma fırsatını yakalamıştım ve en sonunda da kendisiyle tanıştım.

Kendisine, kendi kitaplarını imzalatmaya gittiğimde, yaşamım boyunca unutamadığım bir anı bırakmıştı bende. O zamanlar belime kadar sarı saçlarım vardı. Üniversite yılları. Deri bir yeleğim vardı, hala giydiğim. Yanına gittim Muazzez Hocamın.. Kendisinden bir imza rica etmiştim. Hiç kırmadı. O zamanlar ben 20'li yaşlarında, o da 90'larındaydı. Kitabı tam imzalayacakken, etrafına bakındı o anda. Ve gözlerimin içine bakarak dedi ki "Can, buraya -Sevgili Can'a- yazacağım. Kıskanan kimse olmaz dimi dedi?" ve sonrasında o içten kahkasını atıvermişti.

Az önce kendisini kaybettiğimizi öğrendim. Muazzez İlmiye Çığ'ın hayatı, bu zamana kadar ülkenin ve Dünya'nın geleceğine kattıkları, yaşadıkları, aktivistliği, Cumhuriyet'i "amasız, şartsız" sonsuz bir güçte savunması, Cumhuriyet Kadınlarına deyim yerindeyse öncü olması, ülkemizin doğusundan batısına hepimize örnek olması, binlerce (70.000'in üzerinde) sümer tabletini yıllarca çevirip, devasa bir medeniyetin tüm tarihini bütün Dünya'ya kazandırması, İstanbul Arkeoloji Müzesi gibi ülkemizin devasa müzelerinin onun ellerinden geçmiş binlerce esere tanıklık etmesi.. Koskaca bir tarihi, yıllar boyunca süren bir emekle aydınlatması.. İnanılmazdı.. Gerçekten yaptıklarını düşündükçe zihnim duruyor: Bir insan, bu denli nasıl çalışabilir, bu denli üretken nasıl olabilir diye.. Daha sayamayacağım binlerce ama binlerce örnek bıraktı arkasında Muazzez Hocam.. Kendisinin %0.0001'i olabilsek, bir şeydir bu hayatta. En azından ben kendim için öyle diyorum.

Ve ondan öğrendiğim en temel şey ne oldu biliyor musunuz? Bu yaşamda iki şeyin önünde durulamaz bana kalırsa.. Birincisi "sevgi".. Sevgiye engel olamazsınız. İkincisi de "bilim".. Tutkuyla, inançla, inatla yapılan bilimin önünde hiç bir güç duramıyor. Bunları öğrendim. Ve bu iki gücü de yaşam boyu üretmeyi öğrendim.

Canım Hocam, bugün tam 110 yaşında gözlerini kapadı. Örnek alınması gereken binlerce eseriyle, aktivitesiyle, enerjisiyle, bu hayata kattıklarıyla.. Yaşamının son dakikasına kadar "üretmeye" devam etti.. Hepimize "yaşam" nedir, yaşamak nasıl yapılır dedirtircesine hem de..

Ruhu şad olsun!

Can KAYACILAR

1. derece bağlantı
Endüstriyel Bilim İnsanı | @Biyoteknoloji