ÇARESİZ BIRAKMA SEN BİZİ YÂ RAB!
Depremler takılmış ardı ardına
Editor
0
398
Depremler takılmış ardı ardına
Her nefis düşmüş kendi derdine
Çaresiz bırakma SEN bizi YÂ Râb!
Feleğin kastı yok tek suçlu biziz,
Biliyoruz insan çok mu çok Aziz,
İsyan ettik meğer hepimiz hiçiz,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb!
Ne gündüz rahat var ne yarı gece,
Depremin şiddeti ayrı bilmece,
Tutulmuş dilimiz etmez tek hece,
Çaresiz bırakma SEN bizi YÂ Râb!
Korkudan tutmadı kimsenin dizi,
Aklına gelmiyor duası nazı,
Karardı âlemin baharı, yazı
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Yandı yüreğimiz dağlandık gittik,
Birkaç saniyede yok olduk bittik,
Cezamız çok ağır, bilmem ne ettik,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Aradık köşede çoluk-çocuğu,
Meğer enkazlarda ezilmiş çoğu,
Almış ALLAH malı-mülkü-gocuğu
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Hasret kaldım Sıla, Memleket, köye
Yâ İlâhi bu gazâp bu ceza niye?
Zerre hevesim yok artık bir şeye,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Tıkıldık üst üste apartmanlara
Döndü kaderimiz, kurbanlıklara,
İnandık cennetten köşk satanlara,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Meğer mal-mülk servet hepsi bir yalan,
Yerle bir olmuşlar, çoğu da talan,
Artık yok malından cesaret alan,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Kalmasın bu fani dünyanın malı,
Ateşi yakarmış küçük bir çalı,
Meğer ki bir nefes ne de pahalı,
Çaresiz bırakma sen bizi Yâ Râb !
Başımıza taşlar yağdı göklerden,
Yaş akmadı donup kalan gözlerden,
Ağıt sesi gelir kırık sazlardan,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Duy sesimizi de bizi bağışla,
Artık işimiz yok malda yarışla,
Allahım SEN bizi aşkınla haşla,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Koltuğumuz vardı yüksek makamda,
Azrail’i gördüm iki yakamda,
Mutfakta, holde, yatak odamda,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Şimdi kalmadı tek şeyde gözüm,
Kelime-i Tevhid olsun son sözüm,
Çünkü Türk ve İslâm benim tek özüm,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Çığlıkları geldi çocuklarımın,
Kıymeti yok artık benim canımın,
Donduğunu gördüm bütün kanımın,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Kaldırdım elleri teslim oldum ben,
Her şeyin sahibi Mâlikisin SEN,
Sabahtan selâlar okunuyorken,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Mahşeri gösterdin şeksiz-şüphesiz,
Ortalarda kaldık, çıplak rütbesiz,
Bizi şehâdetsiz, nasuh tövbesiz,
Çaresiz bırakma SEN bizi Yâ Râb !
Gölgesiz bırakma, Arşından Yâ Râb !
Zafer AKKOL & Hatice AKKOL ATALAY
01.03.2023
(Her Hakkı Mahfuzdur)
