Çalışan Annelerin Yetersizlik Kaygısı: Bir Anneler Günü Gölgesi
Anneler Günü’nde çalışan annelerin yetersizlik kaygılarına dikkat çekiliyor.
Editor
Anneler günü ve çalışan anne olmak...
Dün anneler günüydü.
Bence biraz buruk geçti. Bazı profiller can çocuk Mattia Ahmet Minguzzi'yi bazı profiller de içerde olan genç arkadaşlarımızı paylaştı...
Ben bir anne değilim. Ama çevremden de danışanlarımdan anne olanlardan da görüyorum ki, hep bir yeterlilik kaygısı içindeler.
*Yetiyor muyum?
*İyi bir anne miyim?
*Doğumdan sonra işe dönersem yetişebilir miyim?
*Doğum sonrası nasıl çocuğumdan ayrılırım?
*Kariyerimde bir yere gelebilir miyim?
*Hak ettiğim terfiyi zamanında alabilir miyim?
Annelik kendi kendine sorgu atmakla eş değer hale geldi...
Neredeyse herkesin kaygısı ortak.
Ben 'oh' diyen anne hiç görmedim.
Halbuki dünyanın en güzel duygusu annelik.
Mevzu doya doya yaşayamamak, bunun yerine baskılar ve varsayımlar üzerine sürekli bir annelik tanımı yapmak...
Fotoğraftaki benim annem pırlantam...
Biraz onun anneliğinden bahsetmek istiyorum, sizlere...
Annem erken anne olmuşlardan, işiyle birlikte yürütmek zorunda olanlardan.
Ama onun bir özelliği var ki, benim hayran olduğum: hep akışta kalabilmek.
Annem Jung'un dediği özel insanlardan, başına gelenlerden değil de başına geldikten sonraki verdiği tepkilerle meşhur...
Her zaman 'kabul'de.
Bazen bu kadar pozitif olunur mu, diye, isyan bile ediyoruz.
Tabii ki, sorgu da atıyordur kendine ama yine bence sessiz sedasız kendi 'bilge'liğinde.
Bana sorsanız annen sana ne öğretti, diye: sallansam da düşmemeyi, düşsem bile her zaman arkamda olmayı öğretti.
Ve bu bana yetti.
O yüzden sürekli yetmek değil; çocuğunuzun gözünde yeterlilikten çok daha öte bir yerde olduğunuzu bilmek belki size iyi gelir diye yazmak istedim.
Tüm annelerin geçmiş anneler günü kutlu ve mutlu olsun.
Bu da buruk geçen son yılımız olsun.
