Yaşamımızdaki Büyüklerimiz....

Beni aslında anneannem büyüttü. Üzerimde emeği çoktur.

Yaşamımızdaki Büyüklerimiz....

TÜRKİYE GÜNLÜĞÜ /YAŞAM

Beni aslında anneannem büyüttü. Üzerimde emeği çoktur.

Kötü bir üvey anne ile büyümesine rağmen, sevgisini-ilgisini paylaşmanın ve kendini güvende hissettirmenin her zaman bir yolunu buldu. Annem babam işteyse ve yoksa, anneannem hep benim için vardı.

Bahaneleri hiç yoktu, şükürü boldu. Dedemden kalan emekli maaşıyla 1’i 1.000 yapmayı bilirdi. Evinin bereketi hiç solmazdı. Arkadaşları iyi kalpli insanlardı. Kötülerden lafını sözünü esirgemezdi. Kendini ve ailesini korumayı bilirdi. Biraz asabiydi, ama yaşadıklarından ve kullandığı ilaçlardan dolayı çok normaldi. Tek kusuru günde 15 hap yutarken oruç tutmaya kalkıp hastanelik olması ve doktorların sözünü dinlememesiydi. Birkaç ramazan sonra ancak ikna etmiştik kendisini.

En büyük hayali benim mürüvvetimi; gelinlikler içinde olduğumu ve kendi yuvamı kurduğumu görmekti. Ölmeden bir hafta önce yineleyince: “üzülme anneanne; gelinlik kiralar giyerim. Ama damat bulamam.”  Eşim Emreyi bilse-tanısa çok severdi; eminim

Ondan çok güzel değerleri (mütevazi olmak, şükretmek, kibirden uzak durmak ve insan / hayvan / çiçek… tüm canlıların hakkını koruyan bir insan olmak, aşırı tüketmemek, malının kıymetini bilmek, vb. ) örnek aldığımı, öğrendiğimi ve içselleştirdiğimi şimdi anlıyorum.

İnsanın yaşı erince kıymetini anlıyor büyüklerinin…

2007’de aramızdan ayrıldıktan sonra başıma pek çok fena şeyler geldiğinde; senin dualarının ne kadar tesirli olduğunu hep hissettim. Allah rahmet eylesin anneanneciğim.  Sevim Tarihmen

—-

- Sizler aile büyüklerinizi hatırladığınızda, hangi değerlere sahip olduğunu fark ediyorsunuz?

- Onlardan aldığınız ve sizde yaşayan değerleri neler?

Deniz (İnce) Günaydın

Management Consultant (Culture & Experience