Muhsin Yazıcıoğlu’nun Banka Hatırası: “Ya Rabbi, Ya Umursamasaydım…”

Muhsin Yazıcıoğlu’nun Ankara Kızılay’daki bir banka şubesinde yaşadığı anlamlı olay, insanlık ve vicdanın simgesi olarak hafızalarda yer etmeye devam ediyor.

Muhsin Yazıcıoğlu’nun Banka Hatırası: “Ya Rabbi, Ya Umursamasaydım…”

TÜRKİYE GÜNLÜĞÜ / ANKARA

Muhsin Yazıcıoğlu bir gün Ankara/Kızılay Ziraat Bankası şubesine girer.
Tek başınadır, yanında koruması ve şoförü yoktur.
Ne yapacağını bilemez halde bankanın içinde dolaşırken yanına gelen banka görevlisi başkanım nasıl yardımcı olabilirim der.
Muhsin Başkan; cep telefonunu çıkarıp bir mesaj gösterir ve "bu numaraya para göndereceğim" der.
Görevli; "Başkanım isim yok tanıyor musunuz?" deyince...
Muhsin Başkan; "Benim cep telefonuma ulaştıysa, tanımasam da olur." der ve cüzdanını çıkarıp tüm parası olan 500 TL'nin 450 TL'sini gişe görevlisine uzatır...
Gişe görevlisi telefon numarasınını alarak, gerektiği için, ismini sormak üzere mesaj gelen numarayı arar.
Karşısına bir bayan çıkar; "Ben İstanbul SSK hastanesinde hemşireyim. Bir hastamız mesaj atmamı istedi" der.
Hastanın ismini duyan Muhsin Başkanın gözleri dolar ve; "Ya Rabbi ya umursamasaydım" der.
Hasta, hastanede beş parasız kalmış, Ülkü Ocakları davasından yargılanmış bir ülkücüdür.
*
Yağan her kar tanesi, açan her gül, esen her meltem, üşüten her poyraz seni hatırlatır seni anlatır be Reis. Ruhun şad mekanın cennet olsun inşallah. Özlemle...
Reis (I)
Anadolu sanki tutuşmuş yanar
Ateş sönse koru ağlar be Reis
Keşdağı’nda zaman çaresiz donar
Kızılöz’ün karı ağlar be Reis
İmanla bütündü mertliğin özün
Korkmadı, yılmadı budaktan gözün
Cevher misaliydi hitabın, sözün
Yüreğimin zarı ağlar be Reis
Dolmuyor be Reis yerlerin bomboş
Çakallar meydanda sesleri nahoş
Coş şimdi yüreğim matem ile coş
Gök kubbenin varı ağlar be Reis
Keşdağı hasını yedi yiğidin
Tomurcuk açmamış salkım söğüdün
Rüzgârlar söylerken acı ağıdın
Dallar kırık harı ağlar be Reis
Temmuz olur âlem yansa donan kim
Zemheri ayında köz köz yanan kim
Gece gündüz Reis diye anan kim
Acep kimin yâri ağlar be Reis
Yağan karlar gönlümüzde kor ateş
Hiç kimseyi gösteremem sana eş
Sen gideli garip kaldık be gardeş
Kale yıkık suru ağlar be Reis
Ağaç açsa pürü ağlar be Reis