Güç neden elimizden kayıyor? Nefis, kontrol ve farkındalık
Nefsi dışarıda aramak neden yanıltıcı? Tasavvuf, psikoloji ve bilimin kesiştiği noktada kontrol, farkındalık ve gerçek güç tartışılıyor.
Dizgin Sende Değilse, Güç Sana Ait Değildir.
Çoğumuz nefsi dışarıda arıyor.
Birinde, bir olayda, bir düzende, bir “ötekinde”.
Yanlış.
Nefs seninle gezen bir vahşi attır.
Başıboş dolaşmaz.
Sen nereye gidersen, o da oraya gelir.
Tasavvuf bu yüzden aynaya bak der.
Çünkü terbiye edilecek şey dışarıda değil, içeridedir.
Psikoloji aynı noktayı başka kelimelerle söyler:
Kontrol edemediğin tepkiler, bastırdığını sandığın dürtüler,
suçu sürekli dışarıda arama ihtiyacı…
Hepsi dizginin sende olmadığının işaretidir.
Bilim daha acımasızdır:
Beyin, farkındalık yoksa otomatik çalışır.
Otomatik çalışan zihin sahipsiz güçtür.
Ve sahipsiz güç, kimin merasında dolaştığını bile bilmez.
Gerçek şu:
Nefsini dışarıda arayan, ömrünü kovalamakla geçirir.
Nefsini içeride bulan ise dizgini eline alır.
At kaçmıyordu.
Sen yön vermiyordun.
Unutma !
Dizgini olmayan güç, başkasının merasında harcanır.











