Ege’de Alev Alev: İzmir Orman Yangınlarıyla Mücadele Ediyor
İzmir’in Foça, Seferihisar ve Urla ilçelerinde peş peşe çıkan orman yangınları kontrol altına alınamıyor. Aşırı sıcak, kuvvetli poyraz ve ihmaller nedeniyle büyüyen alevler birçok mahallede tahliyelere yol açtı. Türkiye, Avrupa’da en çok yangın çıkan ülke olarak dikkat çekiyor.
Editor
Efes Antik kentinde güneşi batırıp tekrar yola koyuluyorum 5 gün evvel.
Foça yakınlarında önce bir duman sarıyor etrafımı, havada is kokusu var. Sonra tepelerdeki kızıllığı farkediyorum, iyice yavaşlıyorum, camı indiriyorum, gözlerim, genzim acıyor.
Hay Allah yine yanıyor Egem; insanlar anayollara sokaklara fırlamışlar, poyraz da güçlü esiyor iyi mi?
Yangın kontrol altına alınabilecek mi acaba?
Kafamdaki deli sorularla yola devam ediyorum.
Aradan geçen onca günde biri bitip biri başlayan yangınlarla mücadele ediyor Güzel İzmirimiz.
Ben kontağa bastığımda hava çok sıcaktı, 47°C görmüştüm.
Üstelik o günden beri 40 km/s civarı esen, hiç kesilmeyen poyraz ve poyrazla iyice azalan nem oranı da yangının kontrol altına alınmasını iyice güçleştirmiş.
Seferihisar'dan başlayan yangın için çeşitli ihtimaller konuşuluyor.
Bunlar arasında sabotaj da var, trafo kaçakları da...
Lakin orman kenarlarındaki çöplüklerin yahut piknik alanlarında bırakılan sigara izmariti, cam veya kırık şişe gibi parçaların, mangaldan kalan közlerin büyük risk teşkil ettiğini de zaten biliyoruz.
Bölgede yangınların biri bitiyor biri başlıyor gibi neredeyse şu an.
Seferihisar'dan Çeşme'ye; Ödemiş'ten Urla'ya bazı mahalleler boşaltılıyor, yollar kapatılıyor.
Marmaris'ten Datça yoluna devam ederken yıllar önce çıkan o yangının izleri halâ silinmemiş duruyordu, güzelim tepeler uzun yıllar kapanmayacak boşluklarla doluydu.
Sonra başka bir yer yandı bitti kül oldu.
Sonra diğeri.
Her yaz başka bir yangın.
Bu kez de İzmir...
Binlerce ağaç, flora ve fauna, yuva olduğu hayvan türleri, ormanın gerçek sahipleri ihmaller nedeniyle göz göre göre yok oluyor.
Avrupa'da orman yangını en çok olan ülkeyiz. Önlemler zamanında alınmadığı için karşı koyulamayan alevler karşısında en çok çaresiz kalıp ağıtlar yakan da biziz.
Mevcut imkanlar, teknoloji ve şartlar dahilinde insan kaynaklı yangınların çıkmaması için, ailelerin, öğretmenlerin çocuklara doğa ve orman sevgisini aşılamaları, onlarsız bir yaşam olmayacağını anlatmaları ve bu konuda örnek olmaları kuşkusuz çok önemli.
Nasıl deprem bölgesindeysek yangın bölgesinde de olduğumuz bilincini oluşturmak da öyle.
Memleket her yaz küllük külistanlık...
Dilerim tekrar etmez de diyemiyorum artık.
Çünkü benim geldiğim nokta şu;
"söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil."
