CENNET GİBİ BİR BAHÇE: ÜRÜNLER BEDAVA, MİSAFİRLİK SONSUZ
Isparta’nın Sav Beldesi’nde yaşayan 79 yaşındaki İbrahim Çakmakçı, 5 bin metrekarelik “Hayır Bahçesi”nde yetiştirdiği tüm ürünleri ücretsiz dağıtarak paylaşmanın en güzel örneğini sergiliyor.
Editor
TÜRKİYE GÜNLÜĞÜ / ISPARTA
Isparta’nın Sav Beldesi’nde yaşayan 79 yaşındaki İbrahim Çakmakçı, çocukluk hayalini gerçeğe dönüştürerek herkese açık bir “Hayır Bahçesi” kurdu. Yaklaşık 5 bin metrekarelik bu bahçede kirazdan nar’a, çilekten cennet elmasına kadar yüzlerce çeşit meyve yetişiyor. Ancak bu bahçeyi özel kılan şey, bereketi değil — paylaşma felsefesi.
“Burası Halkın Bahçesi”
İbrahim Çakmakçı, yıllardır bakımını kendi elleriyle yaptığı bahçesinde hiçbir ürün için ücret talep etmiyor. Ziyaretine gelen herkese gönül rahatlığıyla meyve ikram eden Çakmakçı, “Burası halkın bahçesi” diyerek bu toprakların bereketini herkesle paylaşıyor.
“İstiyorum ki herkes midesinde bu bahçeden bir şeyler taşısın,” diyen Çakmakçı, hem doğayla iç içe bir yaşam sürüyor hem de insanlara unutulmaz bir misafirlik deneyimi yaşatıyor.
Kirazdan Cennet Elmasına: Paylaşmanın Rengi
Bahçede yıl boyunca meyve veren ağaçlar, sadece ürün çeşitliliğiyle değil, renkleriyle de büyülüyor. Bahar aylarında açan kiraz çiçekleri, yazın kızaran çileklerle buluşuyor. Sonbaharda ise nar ve cennet elması ağaçları, adeta bir renk şöleni yaratıyor.
Çakmakçı’nın emeğiyle büyüyen bu “hayır bahçesi”, ziyaretçilerine sadece meyve değil; huzur, sessizlik ve doğayla temasın unutulmaz tadını sunuyor.
Misafirlik Kültürünün Yaşayan Hali
Geleneksel Anadolu misafirperverliğini modern çağda yaşatmayı başaran Çakmakçı, 9 ayını bu bahçede geçiriyor. Bahçe, yıl içinde “Kiraz Bayramı”, “Çilek Bayramı” ve “Cennet Elması Bayramı” gibi etkinliklere de ev sahipliği yapıyor. Bu festivaller, hem yerel halkı hem de farklı şehirlerden gelen ziyaretçileri bir araya getiriyor.
Yurt içi ve yurt dışından konuklarını ağırlayan Çakmakçı, her misafirini “bahçenin gerçek sahibi” olarak görüyor.
Doğayla Barışık Bir Hayat Dersi
İbrahim Çakmakçı’nın hikâyesi, yalnızca bir bahçenin değil, bir yaşam felsefesinin hikâyesi. Paranın değil, paylaşmanın bereketi üzerine kurulu bu yaşam biçimi, modern dünyada unutulmaya yüz tutmuş değerleri yeniden hatırlatıyor.
“Burada kimse misafir değil,” diyor Çakmakçı. “Doğa bize nasıl cömert davranıyorsa, biz de birbirimize öyle davranmalıyız.”
Meral Doğan Sayfasından ALINTI
