VEDA
Dostlarını Ebediyete Uğurlayanların Derin Acısı: Sözler Kifayetsiz
VEDA
Sözcükler böye havada…
Sallanıyorlar anlamsızca
Kelimeler, fotoğraflar…
Yazıp çizip sildiklerim.
Çok yüklüce bir hüzün
Tarifsiz bir şok.
Ümit yok,
Umut yok…
Empati dahi mümkün değil
Anlaşılamayan bir duygu karmaşası
Tam ağlayamamak…
Biri için ağlayacakken,
Ötekinin aklına gelmesi
Canım dostlarım, ne de özleyeceğim diye düşünürken
Kucağımıza doğan evlatlarının kokusu…
Geride kalan eşleri, çocukların anneleri
Can arkadaşlarımız
Hiç bir şey yapamamanın
Söyleyememenin aczi
Kelimelerin, davranışların kifayetsizliği.
Algının ötesinde bir acı…
Atıl, Can, Kaan, Kemal…
Hep beraber yolcu ediyoruz sizleri
Evlatlar babalarına emanetler artık
Babalarınız canları pahasına bırakmadılar sizleri.
Güzel dostlarım, Allah sizleri rahmetiyle sarmalasın
Can dostlarım Bahar ve Cana,
Allah’ım yüreğinize bir damla huzur serpsin.
Başka ne söylenir bilemiyorum.
Bilmiyorum, bilmiyorum, bilmiyorum…
Zeynep Köksal Yaykıran









