Türkiye’de Genç İşsizliği Alarm Veriyor: Bir El Uzanmalı
Türkiye'de genç işsizliği büyüyor, sosyal baskılar ve psikolojik yıpranmışlık gençleri sessizce tüketiyor. Toplumun her kesiminden destek çağrısı yükseliyor.
Bir el uzanmalı…
Giderek daha fazla gencimizin iş aradığını, daha fazla ailenin ekonomik sıkıntılarla boğuştuğunu fark ediyor musunuz?
İşletmeler bir bir kapanıyor, fiyatlar her geçen gün artıyor, gelecek belirsizleşiyor.
Ülke adeta bir yangın yeri…
Bu tablo karşısında hepimiz bir çıkış yolu arıyoruz ama çoğu zaman bulamıyoruz.
Gençlerimiz, okul bitince hemen bir işe girmenin mücadelesini veriyor. Ama ne yazık ki sadece bilgi, yetenek ya da diploma yeterli olmuyor. Sosyal baskı da cabası:
Bu çocuk hala işe girmedi mi?
Daha evlenmedi mi ?gibi cümlelerle gençlerimizin omuzlarına yüklenen ağırlığı hepimiz biliyoruz.
Biz anne babalar için evlatlarımız en kıymetlimiz. Sofrada bir tabak daima onlar için hazır olacak, elimizden geldiğince onların yanında olacağız. Maddiyatı hallederiz de Psikoloji’yi ne yapacağız yıpranmış, umudu tükenmiş gençlerle dolu sokaklar…
Ben kendi adıma, elimden geldiğince herkesin mesajına cevap vermeye çalışıyor, bir çıkış arayan gençlerimize destek olmaya uğraşıyorum. Bazen tek başıma bir ordu gibi hissediyorum ama her şeye rağmen yetemiyorum. Çünkü benim de gücüm sınırlı.
O yüzden buradan bir çağrıda bulunmak istiyorum:
Lütfen yanınızdakini fark edin.
Belki bir iş, belki bir öneri, belki sadece bir umut…
Tıpkı annelerimizin biz küçükken,
Kızım al şu tabağı komşuya götür.
Kokusu gitmiştir sevaptır dediği gibi
Değerli bağlantılarım bakın bir etrafınıza sevaptır..
Sevgiler











