Kanserle Mücadelede Erken Teşhisin Gücü
Kanser ameliyatından çıkan , erken teşhisin önemini ve hızlı kararların hayat kurtardığını anlattı. Düzenli yaşam ve bedenin sinyallerini dinlemek, sürecin en kritik noktası oldu.
Editor
Günaydın
Dün kanser ameliyatımdan sonraki doktor kontrolüm vardı. Her şey yolunda görünüyor ve belli aralıklarla da kontrollere devam edeceğim.
Kontrolden sonra sevgili Rıfat ile buluşup kahve içerken ona "düzenli yaşam, erken teşhis demek" dedim. Bun sizlerle de paylaşayım çünkü erken teşhis, kurtulma şansını çok arttırıyor.
Benim yıllardır rutinim bellidir:
Sabah erken kalkarım
Spor yaparım
Çalışmayı severim
Belirli yemekleri terih ederim
Bazı şeyleri hiç yemesem aklıma gelmez
Kendimi dinlemeyi ve duymayı severim
Bir anda herhenagi şeyi yapmaya veya yapmamaya karar verisem bunun bilinçsiz bir bilinç olduğunu iyi bilirim
vsvs
Bundan 5-6 ay kadar önce, İstanbul'da Baro'da yaptığım bir sunu/eğitim sonrası inanılmaz bir mide bulantısı yaşadım. O dönem doktor kan tahlilim sonucu B12 vitaminini eksik buldu. İğneleri yapıldı. Fakat aynı şey, iki kez daha tekrar etti. Bu şüpheliydi.
Biraz daha çabk hasta oluyordum ve örneğin biyopsiden hemen önce 3 gün süren ve aniden yükselen ateşim oldu.
Sabah 4.00'de kalkmaya üşenir oldum; daha bir 5-6.00'yı bulur oldu uyanma saatim.
Hiç tatlı yemediğim ve sevmediğim halde, canım tatlı yemek istiyordu.
Kırmızı eti hemen hiç yemem, vejeteryan tarafım bile oldu ama canım acayip kırmızı et istemekteydi.
Ara ara şarabı bırakmak istesem de, bir akşam tam anlamıyla ritüel eşliğinde şarapla konuşarak, bana dostluğuna teşekkür edip, kesin bir şekilde bıraktım.
Pilates'e başlamak istedim ama illa fizyoterapist arıyordum (beden eğitimi mezunu değil).
Fasya terapiye başlamıştım.
Benzer şekilde beni üzen her şeyi arkamda bırakma kararı almıştım. Ve sanırım biyopsi öncesi son bir ay ritüel gibi kendime şefkatle sarılıp, özgürleşmenin keyfini sürüyordum.
Ve çok çok değer verdiğim biri bir gün arayarak "Sağlığın nasıl?" dedi... Normade bana ilk soracağı şey bu olmazdı ve ben bu cümleyi duymayı seçtim...
Ardından malum, doktor, biyopsi derken, pataloji kanser dedi...
Ondan sonrası da çok önemli...
Çünkü çoğu insan böyle bir haber karşısında telaşa kapılıyor, kararsız kalıyor, zaman kaybediyor...
Ben ailem dahil herkesi kendimden uzak tutup, gerçekçi ve sakin kalarak, huzurumu koruyarak, en iyi olduğuna inandığım doktor ve hastane ile hemen gereken adımları attım.
Bazı akadaşlarım (Rıfat dahil) beni sert tutumlu buldu ve özellikle ailemi uzak tutmamı dün konuruşken dahi anlayamıyordu. Oysa benim açımdan etrafımda ağlayan, üzülen, kırk kafadan kırk fikir çıkıp da bana zaman kaybettirecek, gergin bir ortam isteyebileceğim son şeydi!
Sonuç olarak; çok erken evrede kanseri teşhis, çok kısa sürede gereken müdahalenin yapılması hayat kurtarır! Benim açımdan ilk kontrol ve biyopsi ile dün ameliyattan 2 hafta sonraki kontrolün tamamlanması arasında geçen süre 1 aydır.
Ve cumartesiden beri de (son 3-4 gündür) çalışmaya da başladım.
Hepimiz, başımıza gelenlere kendimize göre cevap verebiliriz. Benim son bir aylık deneyimlerim de budur.
Hepinize sevgilerimle
