Kabuslarım olmaktan vazgeç atık umutlar,
Hep haksızlık yaşatıp, geri döndürme beni
Gerçekleşsin var olan, aklımdaki somutlar
Tekrar baştan başlatıp, geri döndürme beni
*
Ayan meyan haldeyken hep hayal mi kurayım ?
İlerleyen kaderim, sen dur de ki durayım
Böyle çile çektikçe, hayıra mı yorayım
Şu kalbimi taşlatıp, geri döndürme beni
*
Sitemlerim yetmez mi, haykırdım dağa taşa
Yerim de sayar iken, yine geldim en başa
Sadece gözlerimin gücü yetiyor yaşa
Sabaha dek ağlatıp, geri döndürme beni
*
Bu dünyayı tozpembe, gördüm sanki ne oldu
Şimdi bütün hayatım sade hüsranla doldu
Umut dediğim ise, tek çıkar olan yoldu
Boş vaatle aldatıp, geri döndürme beni
*
Solum da can çekişen yüreği mi sökemeyim ?
İçimi dağlayıp da kan yaşlar mı dökeyim?
Söyle umutlar bana, hep boyun mu bükeyim
Bu garibi vahlatıp, geri döndürme beni