Gerçek itibar zamanla, emekle, özveriyle kazanılır—parayla değil.
"İtibarın endüstrileşmesi ve satın alınabilir hale gelmesi üzerine bir analiz. Gerçek başarının parayla değil, emek ve özveriyle kazanıldığına dair eleştirel bir bakış."
Editor
İtibar da endüstrileşti.
Hatta en çok itibar endüstrileşti:)
.
Bundan 1,5 ay önce burada bir hanımefendiden ilginç bir mesaj aldım. İsim olarak birçoğumuzun gayet iyi tanıdığı bir derginin Mart sayısında 'Başarı ve Şıklıkta İlham Veren Kadınlar' bölümünde bana da yer vermek istediler. Fakat, 50.000 TL+KDV ödersem:)
Hatta tek kişilik tam sayfa içerikte yer almak istersem fiyat artıyor 80.000 TL+KDV'ye çıkıyordu:)
Üstelik iş tecrübem ve güzelliğimle dergilerine çok yakışacağımı da eklemişlerdi:)
.
Gösteri çağında kendinize güzel ama yapay bir itibar satın almak isterseniz, bu ve benzeri çok oluşum var. Fakat benim her şey en organiğinden olsun gibi derdim olduğundan, sentetik hiçbir oluşum, kişi, durum içerisine ismimi, varlığımı dahil etmemeyi seçiyorum.
Çünkü, varlığımın itibarını, onurunu, yüceliğini başkaları değil kendim tayin ederim, biliyorum:)
Eminönü'nden alınmış plaketlere, tam sayfa fotoğrafımın olduğu dergi sayfalarına, sentetik takipçilere, -mış gibi yapmalara sonsuz artı bir karşıyım. Bilirim ki; satın alınan hiçbir şeyde olmamak, benim müthiş havalı hür irademdendir:)
Bunun da sebebi hem değerlerime ters düşmesi, hem de gerçek başarının böyle ücretlere ihtiyacı olmadığıdır.
Mesela Orhan Pamuk bir dergiye kendisinden bahsedilmesi için para ödüyor mudur?
Ya da Aziz Sancar.
Veya Feryal Özel, Muazzez İlmiye Çığ...
Hatta bazı isimlere siz ödeme yaparsınız, markanıza itibar kattığı için:)
Neyse:)
Satın alabildiğiniz hiçbir şey ödülünüz ve itibarınız değildir.
Pazarladığınız, kendiniz de inanmak istediğiniz yalanınızdır.
Sentetiktir. Plastiktir ve plastik çiçekler solmaz ama kokmaz da:)
Şairimiz güzel demiş;
*Her şey naylondandı o kadar
İnceden bir gülüş bırakıyorum buraya:)
Sevgiler vallahi en organiğinden:)
