Evinizde ne kadar huzurlusunuz?
Kendinizle ne kadar barışıksınız? Kendinizle aranız nasıl? İç huzurunuz var mı?
Editor
Evinizde ne kadar huzurlusunuz? Fiziksel evinizi kastetmiyorum, sorum ruhsal eviniz için. Bireysel ya da kolektif bir yaşantınız olmasından da bağımsız soruyorum.
Kendinizle ne kadar barışıksınız? Kendinizle aranız nasıl? İç huzurunuz var mı? Günün sonunda fiziksel evinizin kapısını huzur ve mutlulukla kapatır gibi, ruhsal evinizin kapısını iç huzurunuzla kapatıp tüm dünyanın keşmekeşini bir süreliğine de olsa ardınızda bırakabiliyor musunuz? Cevabınız evetse, siz de şanslı azınlık içindesiniz. Bu husus benim için hep çok önemliydi. Ruhları kırmayı hiç istemesem de işin stresiyle yaşadığım ve yaşattığım nahoş yaklaşımlar daima rahatsızlık verici oldu. Ruhuma sürekli rahatsızlık vermektense iç huzurumdan yana kullandım tercihimi.
İçsel huzurun evsel huzurla olanı katmerli güzellik olsa da iç huzuru her şartta kendimize borçlu olduğumuza inanıyorum. İş, yarışın olduğu bir yer. Her yarış gibi zamana tabi. Zaman baskısıyla bazen insani vasıfların da göz ardı edilebildiği hallerde bile hayatı idame kaygısıyla zorunlu kalınan bir ortama da dönüşebiliyor. Elbette ki öyle olmaması dileğim. Ne kadar ruhunuzla var olacağınız işiniz olursa, kendinizi o kadar tamamlanmış hissediyorsunuz. İşteki tüm yaptıklarınızdan sonra hala iç huzurunuz yerindeyse sizden keyiflisi olmaz. Ev ise gerçek varlığınızın ortaya çıkmasının mümkün olduğu bir yer. Zaten bütün duvarlardan, filtrelerden, maskelerden kendinizi arındırdığınız bir yer olmalı ki, hayatın hengamesi çekilebilir olsun.
40+lardan biri olarak yaşamımda önce iş, sonra ev bakış açısıyla yetişmiştim. İçimde bir şeylerin ters gittiğini anlamam da oldukça uzun zamanımı aldı. Ruhsal evininizin kapısını huzurla kapatmanın güzelliği paha biçilemezdi çünkü. Ruhsal evde huzuru yakalayamadığımızda hayattaki her başarı yarım kalmış ruhumuzun hüznünü beraberinde taşıyor. Gelin bencil değil, ama benci olalım her gün ruhsal evimizin huzuru için bir adım atalım.
