Bir 12 Eylül hikayesi, ANILARDAN BİR DEMET…
“Benim neslimden vatanına, milletine, dinine, ayrılana helal etmem diyen adamdı”,
Editor
Yazan:
Ahmet Şimşek
Amasya Taşova, Arpaderesi köyünde kendi halince, mütevazi bir hayat süren başında terekli şapkası, ayağında kara lastik ayakkabıları, elinden düşürmediği mendili, etrafındaki her türlü insanların fırıldaklıklarına rağmen o hep akraba ve köylülerine olan düşkünlüğü ve yardımseverliği ile kimseye kötülük ve fena düşünmeyen kendi halinde bir adamdı Hüseyin Şimşek.
Maddi imkansızlıklarına rağmen evlatlarını okutmaya çalışan, “sırtımdaki ceketimi satar sizi yine okuturum” diyen bir babaydı Hüseyin Şimşek. Eşeğe odun yükleyip, Zuday’a, Taşova’ya odun götüren, Hem köyde hem Taşova’da hendek kazarak, inşaatlarda çalışarak, herkes hafta günleri Taşova’ya pazara gelip keyif çatarken o Ali Özdemir’in zahire dükkanında sırtında buğday çuvallarını taşıyarak akşam üstü sebze pazarından ucuz diye çürük çarık sebze alarak evini geçindiren, oğullarını okutmaya çalışan bir babaydı Hüseyin Şimşek.
Yazın taaa Harmancuk yaylasından eşekle odun getiren, akşam üstü de tarlaya çalışmaya giden adamdı. Kış günlerinde odunu bitince ırmak kıyısındaki bahçesinden kuruyan söğüt ağaçlarını kesip, çocuklarım üşümesin diye sırtında köye getirip sobasında yakmaya çalışan, zor günlerin adamıydı Hüseyin Şimşek. Akranları yayla tepelerinde keyif çatarken o ekin tarlalarında sıcakta cayır cayır yanan adamdı Hüseyin Şimşek.
“Benim neslimden vatanına, milletine, dinine, ayrılana helal etmem diyen adamdı”, babam nur gölünde yatsın. 12 Eyllül öncesi Taşova Lisesinde okuyan oğlunu, sağ sol yüzünden döven elebaşlarını elinde taşla dövmeye giderken, durduran polislere benim evlatlarımdan daha önemli neyim varki” diyen adamdı Hüseyin Şimşek.
Bir Eylül sabahıydı. (12 Eylül 2002) ölüm haberini aldık. Bu dünyanın her türlü çilesini çeken, fakat bir o kadarda dimdik ayakta duran Hüseyin Şimşek vefat etmişti. Eşime dedim ki; “çocukları götürmeyelim cenazeye; daha küçükler” dediğimde “gitsinler, onlarda görsün, atasını dedesini, acısını da, üzüntüsünü yaşasınlar; yaşasınlar ki unutmasınlar atasını” demişti. Bir Eylül sabahında seni Rabbime emanet etmiştik güzel yüzlü Hüseyin Şimşek.
Adam gibi adam, güzel babacığım. Nur gölünde yat, peygamberimize komşu olasın.
05amasyam-05 Kültür, Haber, Magazin 2022
https://tasova.gen.tr/bir-12-eylul-hikayesi-anilardan-bir-demet/
