Bağrına Bastığı Öğretmenine Son Nefesinde Bile Kıyamadı
Zorlu Şartlarda Okuyup Öğretmen Oldu
Editor
TÜRKİYE GÜNLÜĞÜ / TÜRKİYE
Öğretmenlik, sadece bilgi aktarmak değil, aynı zamanda gönül bağı kurmaktır. Züleyha Öğretmen'in Malatya Pütürge'deki görev süresince yaşadığı bu unutulmaz hikâye, insanlığa dair büyük dersler barındırıyor.
Zorlu Şartlarda Okuyup Öğretmen Oldu
Bolu’da fakir bir ailenin kızı olarak dünyaya gelen Züleyha, zor şartlarda okuyarak öğretmen olmayı başardı. İlk tayini Malatya’nın Pütürge ilçesindeki bir dağ köyüne çıktı. Üç yıl boyunca bu köyde görev yapan Züleyha Öğretmen, burada beklemediği bir sevgi ve şefkatle karşılandı.
Köyde Aile Sıcaklığı Buldu
Okulun küçük lojmanında kalması için hazırlıklar yapılsa da köyün yaşlı çifti İmmihan Teyze ve Derviş Amca, onu evlerinde misafir etmekte ısrarcı oldu. Züleyha, bu aileyle güçlü bir bağ kurarak onların evlatları gibi oldu. Köy halkıyla kurduğu bağ, ona Pütürge’nin bir parçası olduğunu hissettirdi.
Bolu’ya Dönüş ve Ayrılık Acısı
Üç yılın sonunda tayini Bolu’ya çıktı. Köy halkı, özellikle de İmmihan Teyze ve Derviş Amca, bu ayrılığı gözyaşları ve ağıtlarla karşıladı. Züleyha, Bolu’da yuva kurarak evlendi ve mutlu bir hayat sürmeye başladı.
İmmihan Ana’dan Vefa Dolu Jest
Züleyha evlendiğinde, İmmihan Ana davetiyeye çeyrek altın yapıştırarak geri gönderdi. Ailesi bu vefa dolu davranış karşısında büyük şaşkınlık yaşadı. Ancak bu, İmmihan Ana’nın vefalı yüreğinin sadece küçük bir yansımasıydı.
Hamilelik Haberi ve İmmihan Ana’nın Fedakârlığı
Bir süre sonra Züleyha, hamile olduğunu öğrendi ve müjdeyi İmmihan Ana’ya verdi. Yaşlı kadın mutluluktan zılgıt çekerek torununun olacağını söyledi. Ancak Züleyha’nın bilmediği bir gerçek vardı: İmmihan Ana hastaydı. Fakat bu gerçeği ondan saklamak için ailesine sıkı sıkıya tembihte bulunmuştu.
Gerçek, Doğumdan Sonra Ortaya Çıktı
Hamileliği boyunca Züleyha, İmmihan Ana’yla mesajlaşmaya devam etti. Hep olumlu yanıtlar aldı. Oğlunu kucağına aldıktan sonra görüntülü aramak istediğinde ise genç bir kadın açtı telefonu. “İmmihan Ana?” diye sorduğunda, “Kaybettik.” cevabını aldı.
Meğer İmmihan Ana, tam dört ay önce vefat etmişti. Kızı, “Anam, Züleyha hamile, üzülüp çocuğuna zarar gelsin istemedi. Hastalığını, acısını sakladık. O öldükten sonra bile doğum yapana kadar söylemememizi vasiyet etti.” dedi.
Vasiyet: Mezar Taşına Bir Not Bırak
Züleyha, öğrendiği bu gerçek karşısında derin bir üzüntüye kapıldı. Ancak İmmihan Ana’nın ona son bir vasiyeti vardı: “Eğer bir gün buraya gelirse, mezarımın taşına elindeki tebeşşirle ‘Ben geldim’ yazsın, yeter.”
Bu hikâye, insanın insana olan sevgisini, fedakârlığı ve gerçek vefayı anlatıyor. Pütürge, sadece bir coğrafi bölge değil, gönülde iz bırakan insanların yaşadığı bir yerdir.
ALINTI
Mehmet Çalık Tozbey Sayfasından ALINTI
