Ad
91

Şaire Gülçin KABADAYI

SESLENİŞ

Uzaklara, uzaklara, uzaklara seslen
Seslen uzaklara duyanlar olsun sesini
Seni dinlesinler; sesinin içten içe haykırışıyla
Kalsınlar serin serin esen rüzgârları
Üzerlerinde hissetmişler gibi, ürpertilerle...

O ürpertilerle buldu yankıları uzaklar
Yalnız uzaklar yankılandı haykırışında
Yankılanışlar uzaktan uzağa duyuldu istenen seslenişlerle
Birdenbire bir sessizlik... Esintilerine apansız
Durgunluk ve isteksizlik çöktü o rüzgârların

Döne döne girdaplarının derinliklerinde kısılıp kalmış
Esintisiz, serinliksiz, isteksiz duran onlar
Nasıl rüzgârsız kalış bu! Can sıkıntısının emrinde
Durgunluğa, isteksizliğe, umursamazlığa
Teslim olunmuş...

Ansızın önünde açılan hayal dünyasında
Adım adım çıkmak, çıkmak, çıkmak...
Gözlerini kapatınca devleşen dünyasının vadilerinde!

Küçülmek, büyümek, yine küçülmek
Son bir silkinişle bir daha devleşmek
O vadilerin esintilerle ürperten renklerinde...

(SERİN RÜZGÂRLARLA GİTMEK) 027. Şiiri...

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. DOLAŞIRKEN
  2. ÖZLEDİĞİMSİN
  3. SESLENİŞ
  4. ÇİÇEK ve DENİZ
  5. İLKYAZDA
  6. SÖZLER
  7. GÜLLER ARASINDA LÂLE
  8. BAHAR MÜJDESİNE
  9. TEBESSÜM UYKUDA
  10. RENKLENİŞLER
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz