Ad
315

ŞAİR Birgül KIZILKAYA

BİR AYRILIK HİKAYESİ

Ne giden bilir 
Aslında gitmemesi gerektiğini. 
Ne kalan 
Gidene ‘’dur’’ demesini. 
Ne giden bilir 
Aslında ne çok sevildiğini 
Ne kalan, gideni ne çok sevdiğini.

Pişmanlık olsa da çoğu kez ayrılıklar, 
Attığı ilk adımda kanasa da yüreği, 
Dönemez.

''Gidemiyorum işte’’ diyemez. 
Boğazına bir yumru gelir tıkanır, 
Nefes alamaz ama, 
Yine de gider işte ,
Kederini sırtına vurup...

Kalan farklımıdır sanki. 
‘’Gitme’’ diyemez. 
‘’Sensiz dünya yaşanılası değil’’ 
diyemez. 
Ardından baka kalır sevdiceğinin.

Vedalaşırken sevgililer, 
Uzaklara dikerler gözlerini 
Her nedense… 
Ya uzaklara bakarlar, 
Ya sadece omuzlara. 
Oysa buluşsa gözleri 
Bitecektir ayrılıklar…

‘’Gitme’’ dese kalan mesela. 
‘’Gidemem ki’’ dese diğeri. 
‘’Gidemem çünkü sen bensin 
Ve ben kendimi terk edemem’’

Ama buluşmaz gözler her nedense. 
Sonra, gider sevgililer uzak ülkelere. 
Aynı kentte de olsalar, 
Uzak diyarlardır artık 
gidilen bilinmezlikler,

Köprüler atılmış, 
Dönüş yolları kapanmıştır. 
Keşkelerle başlayan ayrılıklar 
Meçhule giden iki yolcunun 
Pişmanlığı ile son bulmuştur....

BİRGÜL KIZILKAYA Karşıyaka/ İZMİR 28.10.2010

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. YALNIZLIĞIM
  2. YARADAN
  3. GEÇ OLDU
  4. BİR AYRILIK HİKAYESİ
  5. YAZ GECELERİ
  6. MASAL -1-
  7. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz