Ad
305

ŞAİR Hüzn-ü Sevgi Hüzn-ü Sevgi

Seni seviyordum.

Seni seviyordum.
Üzerime estirdiğin çınar yapraklarında
O güvenin sonsuzluğunda.
Yüzüme vuran sencil rüzgâr...

Seni seviyordum.
Kaç geceye gebe kalırdı düşlerim,
Sen sırtıma dokunduğunda.
İliklerime işlenen sencil bahar... 

Seni seviyordum.
Mavi bir gölün balkonundan sıyrılan kimsesizliğimde.
Alnıma sürülen sencil kader...

Seni seviyordum.
Tatlı bir bülbüldü dilin,
Bana nağmeler şakıdığında...
Ağzımda ezber bozan sencil özneler...

Seni seviyordum.
Avuçlarıma bıraktığın avuç içi terinde,
Dudaklarının sihrinde.
Ellerime çöreklenen sencil aminler...
Öyle derin,
Öyle sessiz...

Hüzn-ü Sevgi

 
Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. Seni seviyordum.
  2. Bir yanık türkünün
  3. SEVDA NÜKTESİ
  4. Çıplak düşlü kadınların 
  5. AŞK BİR SERÜVEN, DUDAKTA AYİN
  6. Baharın pembeliğinde
  7. Bir bağ bozumu,
  8. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz