Ad
267

ŞAİR Naime KOÇ ÖZEREN

SESSİZ ÇIĞLIK

Savaş artığı bir kız çocuğuyum Bosna'da
Adım Almina
Küçücüktüm
İnsanlığa sığmayan anlar yaşadım Srebenitsa'da...

Saçların altın sarısıydı annem
Sesin, Neretva nehri akışında
Palaçinka yapardın tatil olduğunda
Birlikle olmaktı mutluluk
Anne sevgi, baba güven demekti küçük aklımca...

Vahşeti yaşadım nefret ve korkuyla
O yüzden eziktir duygularım
Ve yüreğim paramparça
Savaş rüzgârları yaktı, kavurdu
Tanklar ateş saçtı, kan, barut kustu
Gece, kapımız kırıldı, korkunçtu
Babamın gözleri işkenceyle oyuldu
Çizmelerle çiğnenip derileri soyuldu
Vurdular ense köküne, kırıldı boynu
Acı haykırışları bu gün gibi kulağımda
Sıra sendeydi, giysilerin parçalanınca
Çöktün olduğun yere, saldırdılar acımasızca
Yapmayın dedin, bebeğim var karnımda
Güldüler sırnaşıkça, salyaları aka aka
Delice bir nefretle parladı güzel gözlerin
Aniden kapıp bıçağı kıydın canına
Dinar Alplerinceydi onurun
Ezdirmedin hainlerin ayakları altında
Dondu gözyaşlarım gözpınarlarımda
O günden beri ağlayamam hiç
Ölüler ağlayamaz değil mi anne?
Ben o gün ölmüştüm aslında
Zulümdü yaşattıkları, sana, bana, babama
Doğmamış kardeşime ve bütün Boşnaklara
Şehit kanlarıyla sulandı Bosna
Tarih affetmeyecek zalimleri asla…asla! …

Boşnakların dinmeyen acılarının 23.yıl dönümü anısına, acılarını paylaşmak adına... Dünyanın hiç bir yerinde bir daha böyle acıların yaşanmaması dileğimle...

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. BAYRAMLIK AYAKKABILAR
  2. DELİ MAVİ
  3. BEN SENİ
  4. MADALYONUN ÖTEKİ YÜZÜ
  5. İMBATIM OL
  6. ÜÇGÜLLER HEP SEN KOKARLAR
  7.  OĞUL
  8.  KAYIP NOTALAR 
  9. “ANNEME” DÜŞ GİBİ
  10. ZAMAN / SIZIM
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz