99

Şaire Sündüz Yaşar BİGA

ANILARINDAN UTANIR SANCI

Bir kuş gagalarken tenimi
Dökük çocukluktan kalma gözyaşları
Sızlayan gençliğin kanayan baharları
Kırığım!
Onarsam kendimi
Kımıldatamıyorken bedenimi
En saf halim bile eritmiyor öfkemi
Oysa sabrımı bolca vermişti Tanrı

Nerelere gitsem her yer yabancı
Kime baksam maskeli yalancı
Sağda, solda bir sürü satıcı
Sığınsam!
Bir odan var mı hancı
Anılarından utanırken sancı

Medet umarken veliden
Dem vurdu tecelliden
Korktum kendini ehil sanan cahilden
Farkım kalmadı deliden
Teselli istemem kimseden

Yoruldum
Kendi elimi kendim tutmaktan
Usandım!
“Kırılan kolun yende kalması”ndan

Barışmak isterken hayat seninle
Küstürdün beni sen yine
Bıraktım her şeyi kendi haline
Haydi bir seferde sen gel barış benimle

Yazarın Diğer Yazıları

  1. ANILARINDAN UTANIR SANCI
  2. SAKLI
  3. TUT ELİMDEN BABAM
  4. KARDA İSTANBUL
  5. HÜZNÜN MEVSİMİ YOK
  6. BİR HAYALMİYDİN
  7. BİR HAYALMİYDİN
  8. İYİ BİR MİRAS BIRAKAMADIK
  9. YAS TUTAR GÜNEŞLERE
  10. YOK MU BAHARI
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz