Ad
96

Şaire Nilüfer SARP

UMUDA YOLCULUK

Bozkırın ortasında antik küçük bir şehir
Diz boyunu aşmıştı lapa lapa yağan kar
Ayaz zehir gibiydi göl sessiz, donmuş nehir 
Sokaklarda üşüyen biçare köpekler var

Eski şehrin garında bekleşirken insanlar
Kuytu köşede ağlar gizli gizli bir genç kız
Yârini bekleyene heyecan dolu anlar
Ayrılanların ise yürekleri eder cız

Yorgun düşen trenler peronda sıralanmış
Kimi geçip gidiyor kimi vaktini bekler
Buğulanmış camlarda perdeler aralanmış
Ayrılık yüreklere hicran acısı yükler

Hüzün çalan bir düdük sessiz geceyi yırttı
Homurdanan bir tren salınarak geliyor
Kız bavulunu aldı aceleyle seğirtti
Binince bu trene dönüşü yok biliyor

Raylara sürtünerek durdu onun önünde
Kız dönüp son kez baktı şehre, bindi vagona
Acı tatlı anılar ne varsa hep dününde
Bırakıp gidiyordu bilinmeyen bir sona

Soğuk karlı gecede tren camında bir kız
El sallarken hayale umuda bel bağladı 
Bulunduğu vagonda kimsesiz yapayalnız
İsyan edip kadere geçmişine ağladı

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. VATAN BİZİM CANIMIZ
  2. SANA NE KALDI ŞİMDİ
  3. Hazan Mevsimi Geldi
  4. YILDIZLAR ŞAHİDİMDİR
  5. Bu Yetmiyor Mu
  6. FELEK
  7. ÖLME ANNECİĞİM
  8. MEVZU KADIN HAKLARI
  9. YÜREĞİME OD DÜŞTÜ
  10. Sevgimi Gül Gül Serptim
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz