Ad
267

ŞAİR Naime KOÇ ÖZEREN

GELİBOLU YOLLARINDA

Günaydın Değerli Dostlarım. Bu şiirimi paylaşmadan geçemedim 18 Mart' ı.. Biraz uzun soluklu. O yüzden sadece finali okumanız da yeterli...Zamanınızı aldığım için üzgünüm. Okuduğunuz için teşekkürler...

Yaman olur Gelibolu sırtlarında ayaz
Rüzgâr fırtınaya döner birden, göz gözü görmez
Katırlar yüklenir cephanelerle
Gece yol alınır yağmur, kar denmez
İnatçı katırları kadınlar çeker
Ayakları yarı çıplak, sırtları ince
O kadınlar ürperirler derinden
Soğuktan mı, acıdan mı bilinmez…

Issız gecede kurbağa sesleri
Bastırır kadınların yürek sesini
Gruptaki Hilal-i Ahmer hemşireleri
Ulaşır birazdan Sargı Yeri’ne…

Bir su başında kısa bir mola 
Bedenler yorgun, yok başka çare
Bir kadın sesi böler geceyi hafif ve ince
Ardından bir bebek sesi…gelir en güzel müjde
Gelibolu yollarında doğmuştur vatanın en genç eri
Adını ne koydular kimse bilmedi
Sarıldı bir çaputa bebek orada
Yalvardılar, yakardılar yok fayda
Ne söylense bir türlü olmadı ikna
Dönmedi geriye loğusa ana

İşte o analar 
Koklamaya kıyamadıkları gonca gülleri
Babalar, yetiştirdikleri Koçyiğitleri
Bile bile gönderdiler ölüme
Ardından ağlamadılar bile…

Anafartalar’da, Arıburnu’nda, Conkbayırı’nda
Çocuklar vardı askerlerin arasında
Çaputtan topları kalmıştı sokakta
Defterleri, kalemleri, atlasları sınıfta
Kimi Balıkesir, kimi Galatasaray Liseli
Kimi de tıbbiyeli
Okullar o yıllarda hiç mezun veremedi…

Ağızlarında annelerinin sütü kokardı
Adı neydi, nereliydi bilmek neye yarardı
Çok masum, çok genç ve deneyimsizdiler 
“Vatan için canımız feda” dediler
Umutlarını hiç yitirmediler
Kimi bir aileye, kimi sevgiye 
Kimi de bir sevgiliye hasret 
Papatyaların, gelinciklerin üzerine düştüler.

Körpeydi cesetleri
Savaşırken devleşen ince bedenleri
Dalından yeni koparılmış güller gibiydiler
Yüzlerinde mutlu bir gülümseme
Sanki savaşı kazanacağımızı önceden bildiler
Öyle güzeldi ki gittikleri yerler 
Bir daha geri dönmeyi asla düşünmediler…

Ruhunuz şad olsun,
Ey, çocukken toprağa düşüp orada büyüyenler…
Ağlamak istiyorum, ağlayamıyorum,
Anlatmak istiyorum, anlatamıyorum,
Sizi anlatmaya yetmeyen kalemimi kırmak istiyorum.
Yalnız şu bir acı gerçek ki:
“Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini”
Kan akıtıp, can verip vatanlaştırdığınız bu yerler
SATILIYOR PARSEL PARSEL! ...
Duyup ta bunları kahrolmayın orada siz aziz şehitler
Öyle bir Türk Gençliği yetişiyor ki; 
Eğer,” UĞRUNA ÖLÜNECEK VATAN KALIRSA”
İnanın, ardınızdan seve seve gelecekler…

Naime ÖZEREN / Mart 2008

Not: İzmir Ekonomi Üniversitesi, Dokuz Eylül Üniversitesi ve Balçova Belediyesi Anma Törenlerinde okudum.

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. BEKLİYORUM SULTANIM
  2. **NASiP OLMASIN
  3.  KAYIP NOTALAR 
  4. BAM TELİ
  5. DUYAMAZSIN
  6. GELİBOLU YOLLARINDA
  7. ☆ ÖPTÜM TOPRAĞINI ÇANAKKALE’M ☆  “Çanakkale’ nin Çocuk Şehitlerine”
  8. SABIKASIZ EYLÜLLER
  9. 14 Şubat Sevgililer Gününde biz Sevgili Çocuklarla birlikteydik....
  10. ÇÖZ BENİ YAR (.¸.•*
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz