Ad
266

ŞAİR Şükrü ÇANKU

KÖYÜMÜN TOPRAĞI

Madem sordun halimi 
Avalimi
Oralar nasıl
Memleketten ne istersin dedin

Buralar beton
Asfalt kaplamış tüm toprakları
Kaldırımları kahır yuvası
Pencereler demir ızgaralı
Evler yalnızlık senfonisi
Ne gelen var 
Ne de giden

Ağacı ağaca benzemez 
Makaslanmış her yerinden
Vazoda yapay çiçek sanki
Ne insanı insanca samimi
Ne de selam sabah içten

Herkes 
Yalancı bir gülücük kondurmuş dudağına
Ona buna sunmakta
Alanı yok tabi
Tebessüm yüzde hüzne dönüyor sonunda

Egzoz kokusu 
Araba gürültüsü alabildiğine
Dostluklar sığ
Vefa yalancı
Çıkar ilişkileri örümcek ağı

Hadi 
Köyümden dağ esintisi getir
Çoban kavalına sinmiş
Kekik kokusunun nağmelerini
Tandırda pişen ekmeğin buğusunu
Tarlalarda koşuşturan ceylan sürüsünün
Umudunu getir

Yemyeşil kırlarda 
Çok yapraklı yoncayı
Fal bahanesiyle yolunmayan papatyayı
Dağ gelinciğinin kızılını
Kengerin genzime yerleşen tadını
Elleri kirli
Yürekleri temiz
Çocukların gülüşünü getir

Olur ya 
Bir gün ölürsem buralarda
Köyümün toprağından üç beş avuç getir
Serp mezarıma
Anamın sıcak kucağını hissedeyim
Olur mu

Şükrü ÇANKU
11.05.2019

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. PİÇ
  2. ECELİN AYAK SESLERİ
  3. YENİDEN DOĞUŞ
  4. KÖYÜMÜN TOPRAĞI
  5. ÖLÜMÜ İLİŞTİRİR GÖZLERİNE
  6. UNUTMA BENİ
  7. SÖYLE
  8. YALNIZLIĞIMIZDA BOĞULDUK
  9. SEN NESİN
  10. LANETİM TUTTU
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz