Ad
266

ŞAİR Şükrü ÇANKU

İÇİME ECEL OTURUR

Karını eritemedi dağlar gittin gideli
Kaç bahar geldi açmadı çiğdemler
Gelincikler yekinmedi renkleriyle
Süsleyerek tarlaları kıpkızıl

Sürgün vermedi dalları asmaların
Kurudu yaprakları yüz çevirdi üzüme
Salmadı begonviller kokusunu
Gidişinle sitem yaydılar bahar boyunca
Küstü küs çiçekleri yaşama
En yaşanılası anında

Coşmadı nehirler gittin gideli
Çağlamadı şelaleler ağladı hüznünden
Aktı suları usul usul
Yorgun ve yenik savaşçılar gibi

Kirlendi köpükleri 
Yitirdi berraklığını denizler
Hıçlırıklara boğuldu teknelerin kürekleri
Yakamozda ağıda durarak

Işıtmadı geceyi ne ay ne de yıldızlar
Hepsi birbirinden sönük kaldı
Körleşti gözleri gecenin aydınlığında
Görmez oldu burnunun ucunu
Çalamadılar güneşten azıcık aydınlığı

Gittin gideli
Her çocuk öksüz ve yetim büyüdü
Kavruldu anne baba özlemiyle 
Her uykuda sarılıp geceye
Her sabah karanlığa uyandılar

Fırçası tuvalsiz kaldı ressamların
Notası eksik her bestekarın
Beyaz gelinlikli kızların
Kana bulandı pembe hayalleri

Ve şairler çaresizdir artık
İlhamından damlamadı mısralar
Beyaz kağıdın nabzına sıra sıra
Sövgüler sayarak kağıda kaleme
Büyüttü içindeki çaresiz şiirleri
Sapladı sol yanına acımadan 
Ucu keskin kurşun kalemi

Gittin gideli bu şehir yaşlandı
Alın çizgileri çoğaldı caddelerin
Yalnızlığı örtündü sokaklar
Yalnızlaştı tenhalığından evler
Kaldırımlar özledi çiğnenmeyi
Kelebeklerin konacağı dallar kurudu
Ecelin kokusu gelip içime oturdu 
Şükrü ÇANKU
11.09.2018
RESİM: Şükrü ÇANKU

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. SANA BENZEMEM
  2. SON DEFA
  3. ŞİİRLER BİLİR
  4. ANLATMA
  5. ANLAT BANA
  6. EY GÖNÜL 
  7. AĞIR GECE 
  8. GÜLÜŞÜN
  9. İÇİME ECEL OTURUR
  10. İçerideyim
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz