Ad
247

ŞAİR YAZAR Emine ÖZEL SUMMAK

"Biziz"

Sinsilik yılana yapışıp, kaldı. Aslında o özelliğe sahip olan tek canlı insandı. Kedinin adı hep nankörlükle anıldı, aslında nankör olan sadece insandı.

Bir tek canlı vardır, kendi özelliğiyle insanda anılan. O da bukalemundur. Çünkü insanın gerçek anlamda renk değiştirme özelliği yoktur. Ama ne kadar trajikomiktir ki; bukalemun hayatta kalmak için renk değiştirirken, bu özellik insana çok daha farklı bir anlamda yakıştırılır. Yani sözün kısası hayvanlarla insanlar arasında bir benzerlik kurulmaya çalışılıp, duruyor. Ama ne yazık ki, doğru benzerlikler değil hiçbiri.

Ben hiç sahibine durup dururken zarar veren bir hayvan görmedim ya da durup dururken, birilerine saldıran bir hayvan. Ama bir gün önce çok sevdiği, aşkından delirdiği, sevgisinden dağları delecek kadar aşkını ispat etmeye hazır birilerinin, bir gün sonra o canından çok sevdiği insanı canından ettiğini gördüm. Çok yardımını gördüğü, ayakta ve hayatta kalmasını borçlu olduğu insanı bir kalemde silip, nankörlükte sınır tanımayan insan gördüm. Kendini korumak değil de, kendini yüceltmek ve birilerinin gözüne girmek için renk değiştirip, şekilden şekile giren insanlar gördüm.

Diyorum ya, aslında tüm hayvanlara yakıştırılan özelliklerin hepsi bizde mevcut. Ama hayvanların adı çıkmış bir kere.

Nankör olan da, sinsi olan da biziz aslında. Ekmek veren eli ısıran da, çıkarlarımız doğrultusunda istediğimiz şekle bürünen de, bugün kara dediğimize, yarın çok rahat ak diyen de bizleriz aslında.

Biziz... Tüm kötü özellikleri her bir hücremizde gizlice barındırıp, onları bir güzel besleyen ve zamanı geldiğinde en güçlü haliyle ortaya salan da biziz. Bu özellikleri kullanırken, yeni kötülükleri hücrelerimize yerleştiren de biziz...

Kimseye bir şeyleri yakıştırmaya gerek yok. Aslında aynaya biraz baksak, yetecek. Biraz aynadaki yansımaya değil de, içimize doğru bir görselliğe adım atsak, bütün özelliklerimizi anlamamıza ve içimizde neler barındırdığımızı birer birer görmemize yetecek.

Tüm kötü yanlarımızı kabullenerek bakalım bu kez gökyüzüne. Eğer hoşunuza gidiyorsa ya da kötü yanlarınız iyi yanlarınızın yanında yükselişteyse, hiç gülümsemeyin gökyüzüne. Ama kötü yanlarınız iyi yanlarınızın yanında sönük kaldıysa, ağız dolusu gülümseyin hep birlikte. Kim bilir belki de birbirimize gülümsemişizdir yine...

Hoşça, dostça, mavinin gökyüzü tonuyla kalın...

 

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. ATA'ya Saygıyla...
  2. HANGİSİ SİZSİNİZ
  3. VAZGEÇİLMEZ
  4. HUZURUN KOKUSU
  5. "Biziz"
  6. BELKİDE GÜLÜMSEME VAKTİDİR
  7. Gökyüzünün Sönmeyen Işığı
  8. YA OLURSA
  9. “YA OLURSA”..
  10. “Bugün bayram, erken kalkın çocuklar.”
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz