Ad
116

Şaire Arzu GÜNAL

BEN,

Sabahları kalkar kalkmaz,neskafeye sarılan,
sinirlenince dolaba yapışırken,kendime uzak dur diyen,
keyiflenmek isteyince,saç taragımla şarkılar söyleyen,
ellerim doluyken,oda kapısını, dirsek yerine bacagımla açmaya çalışan,
yolda gençlerin kahkalarına,katılabilirmiyim diye espri yapan,
bakkaldan çikolata alıp,tanımadıgım bir çocugu mutlu mutlu eden,
yolda kenarda bir yaşlı çökünce, yanına oturup derdini soran,
biri alaycı tavırla konuşurken,onun ses tonuyla cevap veren,
yazın asfaltta,terliklerimi çıkartıp,çocuk gibi yürüyen,
dostlugum pazara kadar degil,mezara kadar diyen,
kimsenin ekmeginde gözüm olmayan,dürüstlük,saygınlığı seven,
kaybettigim şeylerde,Rabbimin takdiri diyen biriyim...
Anlat anlat bitmezim aslında...,işte bu benim de,
bilmedigim şu,yada hala anlam veremedigim diyelim,
iyi insanlar neden acı çeker,sabır nerede tükenir,ya da mutluluk nerde,
kaybedince mi anlaşılır her şey..ŞAİRE ARZU GÜNAL

Ad

Yazarın Diğer Yazıları

  1. BEN,
  2. Yaşadığımız topluma merhametimiz yok!
  3. HAYATIN RAHLESİNDE BİR KADIN.
  4. MÜHÜRSÜZ AŞK
  5. Kendine de sormalı insan.
  6. SİYAH FİYONK
  7. BİRAZ AŞK İSTİYORUM SENDEN
  8. ERA DİVERSA
  9. KIRMIZI RUJUM NEREDE
  10. YİTİRİŞ
  11. Yazarın Tüm Yazıları

Yorum Yaz